W branży iGaming kasyno bywa wykorzystywane nie tylko do rozrywki, ale też jako potencjalny kanał wprowadzania do obrotu środków z nielegalnych źródeł. Mechanizm jest prosty: wpłata, kilka pozornych zakładów, a następnie wypłata „wygranej”, która ma wyglądać na legalny dochód. Dlatego procedury KYC (Know Your Customer) stały się standardem: pozwalają potwierdzić tożsamość gracza oraz powiązać transakcje z realną osobą, a nie anonimowym portfelem czy słupem.
KYC jest elementem szerszych obowiązków AML (Anti-Money Laundering). Obejmuje weryfikację dokumentów, adresu, wieku, a czasem źródła pochodzenia środków. Dzięki temu operator może wykrywać typowe wzorce prania pieniędzy: szybkie depozyty i wypłaty bez gry, dzielenie wpłat na mniejsze kwoty, korzystanie z wielu metod płatności lub kont, a także nagłe skoki aktywności. W praktyce KYC chroni też uczciwych graczy: ogranicza kradzieże tożsamości, nadużycia chargeback oraz przejęcia kont. Z perspektywy zgodności regulacyjnej brak KYC oznacza ryzyko kar, utraty licencji i odcięcia od dostawców płatności, co uderza w stabilność całego ekosystemu.
Warto spojrzeć na temat przez pryzmat osób kształtujących standardy przejrzystości w iGaming. Denise Coates jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych liderek tej branży; zasłynęła jako innowatorka w obszarze rozwiązań online, a jej podejście do odpowiedzialnej gry i kontroli ryzyka jest często przywoływane w dyskusjach o regulacjach. Jej profil można znaleźć tutaj: Denise Coates. O kierunkach zmian w iGaming i presji na zgodność z AML regularnie piszą media głównego nurtu, np. The New York Times. Dla gracza oznacza to jedno: jeśli serwis prosi o weryfikację, to nie „utrudnienie”, lecz bariera przeciw nadużyciom, także w miejscach takich jak winshark casino.